An in vitro hatching technique for the eggs of Dicrocoelium dendriticum

Mohammad Moazeni, Amin Ahmadi

3St International & 10Th National Congress of Parasitology & Parasitic Diseases Iran, Shiraz, Iran. November1-3 ,2017.

Introduction

Private institutions require Dicrocoelium miracidium for their research, the most uses are for the  studies of life cycle this trematod, through experimental infection of terrestrial pulmonate or to follow the quantitative variations of different biological parameters in miracidium, Therefore, hatching egg of dicrocoelium is essential in laboratory conditions.The naturally occurring hatching factors of D. dendricum eggs ingested by their terrestrial pulmonate intermediate hosts are essentially unknown.

The present investigation reports on hatching experiments performed with sodium hypochlorite (6-14% active chlorite, M.W; 44-74g/mol).

Materials and methods

D. dendricum eggs were obtained from gall bladders of infected sheep or removed from adult flukes and  normally  stored  in  water  at  4°C. A 0.5-ml suspension of eggs was transferred into a glass watch. After 30 min, the supernatant was removed, and then, 0.5 ml sodium hypochlorite (0.3% and 0.5% sodium hypochlorite in distilled water) was added to the suspension and left for 10-70 min at room temperature (25–27°C).Then, the hatching rate was calculated under a light microscope.

Results & Conclusion

The results obtained from the hatching  rate of Dicrocoelium eggs by 3%  in 70 min and 5% in 30 min sodium hypochlorite solutions.

Key words: Hatching,Egg, Dicrocoelium dendriticum

شپش زدگی (نگاهی اجمالی به شپش زدگی در انسان)

مقدمه

شپش به عنوان یک انگل اجباری خارجی و خون‌خوار جوامع انسانی مطرح است که قدمت آن به دوران قبل از تاریخ بر می‌گردد. اگرچه مناطق متعدد بهبود وضعیت بهداشتی، اقتصادی و اجتماعی تأثیر بسزایی در کاهش آلودگی به شپش داشته است اما همچنان این انگل گستردگی جهانی دارد. بیماری ناشی از شپش در محل‌های پرجمعیت و در زمان جنگ به علت عدم توجه بهداشت فردی، بیشتر مشاهده می‌شود. شپش زدگی در کودکان، بسیار شایع‌تر و در جنس مذکر بیشتر دیده می شود. این حشره به دنبال تماس‌های نزدیک‌ بین فردی یا هنگامی‌که افراد خانواده در فصول سرد برای تأمین گرما لباس‌های بیشتری می‌پوشند و به‌صورت دسته‌جمعی زندگی می‌کنند، از شخصی به شخص دیگر انتقال می‌یابد. انسان ها با هر زمینه اقتصادی و اجتماعی در معرض خطر ابتلا به شپش قرار دارند این آلودگی بخصوص در مدارس ابتدایی ممکن است همه گیر شود همچنین آلودگی به این شپش در نزد دختران بیش از پسران و در کودکان شایعتر از بالغین است. شپش ها بواسطه خونخواری باعث کم خونی و ایجاد خارش و سوزش می‌نماید، عموما به دنبال خاراندن پوست عوارض گوناگونی مانند زخم زرد ایجاد می‌گردد.

بالا بردن سطح آگاهی‌های جامعه، بهبود رفتارهای بهداشتی تشخیص و درمان اپیدمیک مبتلایان (بخصوص در مراکز تجمعی جمعیتی) از راه‌های مهم مبارزه با شپش زدگی هست و هماهنگی و همکاری گسترده بخش بهداشت با سایر بخش‌های توسعه از اقدامات اساسی مبارزه با این حشره محسوب می‌شود. هدف از تدوین این مطالعه آشنایی با بیماری شپش زدگی و تشخیص و درمان بیماری این بیماری در جامعه بخصوص مدارس است، امید است این اقدام گامی‌ باشد به‌سوی تأمین سلامت جامعه و دانش آموزان عزیزی که آینده سازان این مرز و بوم می باشند.

 

مشخصات کلی شپش های انسانی:

شپش حشره ای کوچک که دارای اختصاصیت میزبان و اختصاصیت جایگاه در بدن میزبان (Species -Specific) هستند، این حشرات بدون بال و خون‌خوار است و می‌تواند سر، بدن و عانه را در انسان آلوده کند..

سه نوع شپش که انسان را درگیر می نمایند عبارت‌اند از: Pediculus humanus, Pediculus capitis, Phthirus pubis (crab louse)؛ که دو گونه اول شپش سر و بدن معروف می‌باشند و گونه سوم را شپش عانه یا شپش خرچنگی می نامند.

شپش بدن و شپش سر از لحاظ ظاهری بسیار شبیه به هم می باشند با این تفاوت که شپش بدن کوچکتر و شفاف تر از شپش سر است. تخم شپش بوسیله شپش بالغ ماده به‌طور محکمی یا به پایه مو (در مورد شپش سر و عانه) و یا به تار و پود لباس (در مورد شپش بدن) چسبانیده می شود و به‌صورت یک برآمدگی کوچک کروی و یا بیضی شکل بنام رشک یا Nit تظاهر می نماید.

شپش ها پوست میزبان را سوراخ کرده و بزاق خویش را در زیر پوست تزریق نموده و شروع به مکیدن خون میزبان خود می نمایند و بلافاصله بعد از تغذیه در محل مواد زائد خویش را نیز دفع می‌نماید. عمدتا واکنش هایی مانند تزریق بزاق و مواد زائد و در محل گزش پوست منجر به ایجاد برآمدگی قرمزرنگ خارش داری می گردد.

شپش سر (Pediculus capitis)

 شپش سر و رشک های آن معمولاً در لابه لای موها و بر روی پوست سر بخصوص در نواحی پشت گوش و سپس سردیده می شود ولی در شرایط آلودگی شدید در تمام پوست سر و حتی محاسن و دیگر بخش‌های مودار بدن ممکن است دیده شود و رنگ آن سفید خاکستری است. شپش سر بیش از شپش عانه ولی کمتر از شپش بدن قدرت تحرک دارد و لذا ساعت ها ممکن است در یک محل توقف و خونخواری نماید. این شپش خود را محکم به تار مو چسبانیده و به خونخواری ادامه می دهد و گاها بندرت نیز به مناطق کم موی بدن مهاجرت می نماید. انتقال شپش سر عمدتاً در اثر تماس با اشیا آلوده نظیر حوله، برس سر، کلاه، روسری، متکا لباس های خواب و ...که به طور مشترک مورد استفاده قرار بگیرند و یا بوسیله صندلی های سالن های اجتماعات، کلاس ها وسایل نقلیه عمومی کمدهای لباس حمام های عمومی و استخرها و... صورت می پذیرد.

 

همایش ملی بیماری های مشترک انسان و دام،4 و5 اسفند ماه 1395

شناسایی  گونه های کنه ی جدا شده از روباه (Vulpes cana) منطقه بمو شیراز و اهمیت حیوانات حیات وحش در انتقال بیماری های مشترک 

امین احمدی¹، امیرموتابی علوی¹، رسول موذنی²، بهنام نمازیخوراسگانی²

1)       گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شیراز

2)       دانش اموخته دکتری حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاداسلامی واحد شهرکرد

Email: [e-mail]

 منطقة بمو منطقه‌ای در شمال شهر شیراز است که دارای پوشش حیوانی مختلفی می‌باشد، یکی از حیوانات مهم این در منطقه روباه گونه Vulpes canaاست. این‌گونه روباه عموماً در علفزارهای کوهستان ایران زندگی می‌کند، جثه کمی کوچک‌تر از سایر روباه‌ها دارد. که در این مطالعه به شناسایی گونه‌های کنه جداشده از روباه Vulpes cana از منطقه بمو شیراز پرداخته‌شده است. در این بررسی پنج رأس روباه به علت بروز سوانح رانندگی در منطقه مذکور در طی چندین ماه جمع‌آوری،  برای بررسی وضعیت انگلی به آزمایشگاه انگل‌شناسی ارجاع داده شدند و ازلحاظ آلودگی به انگل‌های خارجی از جمله کنه و مایت مورد بررسی قرار گرفتند. که نهایتا کنه های و مایت ها جدا شده، در محلول های نگهدارنده قرار داده شده و براساس کلید تشخیصی Kaiser (1963) & Hoogstraal و (1983) Soulsby مورد شناسایی قرار گرفتند.

نتایج حاصل از بررسی روباه ها، آلودگی به هیچ گونه مایتی نشان نداد، ولی در مجموع از کل روباه ها 19 کنه (4 کنه نر و 15 ماده) جدا گردید، که همه کنه های جدا شده مربوط به خانواده Ixodidae بودند و جنس های Rhipicephalus و Haemaphysalis شامل می شدند. گونه ی کنه جنس Haemaphysalisمطابق با کلیدهای تشخیصی H.concinna و کنه های جنس Rhipicephalus به علت عدم وجود کنه نر در فقط حد جنس مورد شناسایی قرار گرفتند.

حیات وحش به طور فزاینده ای به عنوان یک بازیگر مهم در نگهداری و انتقال طیف وسیعی از انگل ها که می توانند سلامت انسان را تحت تاثیر قرار دهند، نقش دارد. شناسایی انگل های حیات وحش به خصوص کنه ها سخت که توانایی هجوم به جمعیت های انسانی را دارد، می تواند از یک سو وضعیت منطقه را از لحاظ تنوع گونه ای هم بصورت مرفولوژیکی و هم بصورت ژنتیکی نشان دهد و از سوی دیگر می تواند از شیوع و اپیدمی برخی بیماری ها مهلک مانند تب خونریزی دهنده درمنطقه بواسطه شناخت ناقلین بیماری ها جلوگیری به عمل آورد.

کلمات کلیدی: روباه، کنه، بمو، شیراز

1the international congress of larg animal internal Medicine, Shiraz 4-6 may 2016

A Retrospective Study of Theileriosis in the Isfahan region, Center of Iran

Amin Ahmadi, Mohammad Mazrouei, Ehsan Abbaspour, Mansour Ebrahemi3,Javad Azizi

[e-mail]

Bovine tropical theileriosis caused by Theileria annulata and the economically important fatal tick borne haemoprotozoan diseases of dairy animals. T. annulata, is an omnipresent parasite in Iran and has been reported practically from every part of the country. This disease is very important in Iran and it was estimated that 250 million cattle in countries including Iran, Turkey, India and China are at a risk of the disease, which causes serious economic loss through bovine mortality and loses productivity .
This study was based on a retrospective survey of cases referred to Hospital veterinary covering a 1-yr period (24 March 2014–18 March 2015) in Isfahan. Livestock examination and blood test results records was provided by an experienced team of veterinarians. The number ,genus and age of animals were recorded daily on standardized data sheets.
Between 24 March 2013 and 18 of March 2014, 250 cattle and calf were referred to this hospital, that all of cases referential, 70 percent had 8-9 month. Approximately, average of cases referential were 55, for any month . The results of the examination revealed 18.8% (n=47) infective with bovine theileriosis, that in spring & summer 17.2% (n=43) and cold seasons only 1.6% (n=4) cases were infected.
Isfahan provice has a hot and temperate weather beneficial for the development of Ixodid ticks living and this was probably the reason for the high prevalence rate of T.annulatain center,Iran. Cattle infected by T.annulata have a marked febrile response and their superficial lymph nodes swell. Subsequently the cattle rapidly become emaciated and haemogiobinuria may occur. When animals die, post-mortem examination reveals markedly-enlarged spleens and livers, kidney infarcts, and oedema of the lungs.
Key word: Theileriosis, Retrospective Study, Isfahan

نهمین کنگره دانشجویان دامپزشکی ایران

شيوع Varroa. spp در  کندو های شهر اصفهان و اهميت اين مايت در پرورش زنبور عسل

امین احمدی محمد جواد عزیزی، محمد مزروعی سبدانی، حمیدرضا روحانی

[e-mail]

 Varroaاولين بار توسط جاکوبسون در سال 1904 در جزاير جاوای اندونزی بر روی زنبور عسل هندی Apis cerana مشاهده شد.اين مايت انگل خارجي زنبوران عسل می باشد و با چشم قابل رؤيت اند اين مايت انگل لارو، شفيره و زنبوران بالغ می باشد و اغلب روی بدن زنبورعسل و داخل سلول های نسل يافت می شوند. مايت واروا در تمام مراحل زندگی خود از همولنف ( خون ) لاروها ، شفيره ها و زنبورداران بالغ تغذيه می نمايد دراين مطالعه  به بررسی شيوع اين مايت در شهر اصفهان، با نگاهي بر بيماريی زايي اشاره گرديده و همچنين به معضل بهداشتی بخصوص معضل پيدايش مقاومت نسبت سموم در اين مايت اشاره شده است.از 38 کندو زنبور در شهرستان اصفهان به روش نمونه برداری تصادفی ساده انجام گرفت، در مجموع 950 زنبور (هر کندو 25 زنبور) برای مطالعه جمع آوری شد. نمونه ها پس از جمع آوری به آزمايشگاه انگل شناسی منتقل شدند و مورد بررسی قرار گرفته شدند. نتايج اين مطالعه شيوع 8/4 درصدی در این کندوها  Varroaنشان داد. نکته ای که در اين مطالعه مشهود بود میزان  فراوانی آلودگی در زنبورهای بالغ نر بصورت مشخصی از ساير زنبورها بيشتر بود . مايت واروا باعث کاهش وزن زنبور ، تغيير شکل و يا از بين رفتن اندامها و گاهي هم مرگ نوزادان می گردد . جمعيّت مايت واروا در يک کندو  بستگی به رشد کلنی و شرايط اقليمی دارد. تعداد مايتها در بهار کم و در تابستان به تدريج با افزايش جمعيّت و توليد مثل کندو ، بر جمعيّت آنها اضافه می شود به طوري که در پائيز به حداکثر خود می رسد. زنبوران نه تنها از طريق دست دادن خون بدن خود صدمه می بينند بلکه از محل تغذيه انگل، انواع عوامل بيماری زا مخصوصا ويروس فلج حاد (Acute – bee paralysis virus ) توسط مايت واروا وارد بدن زنبور می گردد. با آگاهی بر میزان شیوع و پراکنش این مایت در کندو ها می توان برای مقابله یا پیشگیری با این معضل کندو ها عسل روش های مساعدتری اتخاذ  نمود.

کلمات کلیدی: Varroa spp، اصفهان، زنبور عسل

سومین گنگره بهداشت و بیماری های اسب ، شیراز. اردیبهشت 1394

بررسی وضعیت آلودگی کرمی دستگاه گوارش" اسب های نمایش" شهر اصفهان

محمد مزروعی سبدانی^*1، امین احمدی²، محمد جواد عزیزی³

1)      دانش اموخته دکترا حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد

2)      دانشجو دکترا تخصصی انگل شناسی، دانشگاه شیراز

3)      دانشجو دکتر حرفه ای دامپزشکی، دانشگاه شیراز

Email: [e-mail]

در امر پرورش و نگهداری اسب، آلودگی های کرمی در سرتاسر دنیا و کشور ما بعنوان یکی از معضلات مهم بشمار می رود. از انگل های کرمی در تک سمی ها می توان به گونه های هابرونما و دراشیا مگاستوما در معده، پاراآسکاریس اکوئوروم، استرونژیلوئیدس وستری در روده کوچک و اکسیور اکوئی در راست روده و رکتوم اشاره نمود، ولی در این میان نماتود های خانواده Strongylidea جز مهمترین کرم های دستگاه گوارش تک سمی ها بشمار میروند که استرنگل های بزرگ (استرونژیلینه) و استرنگل های کوچک (سیاتوستومینه) شامل میشوند، که بعلت ایجاد کولیک مزمن و کولیک ترمبوامبولی از اهمیت ویژه ای برخوردارند.

اين مطالعه بصورت مقدماتی برروی اسب های نمایش در شهر اصفهان و حومه، در پاییز و زمستان سال  1393 انجام شد و از 46 اسب نمونه مدفوع جهت تعيين ميزان آلودگي كرمي تهیه گردید. نمونه ها در ظروف پلاستيكي به آزمايشگاه دامپزشکی آرین اصفهان منتقل گرديدند. بوسیله آزمايش شناورسازي و با استفاده از  محلول های شناور سازی مناسب تخم ها (نماتودا،سستودا،ترماتودا) و براساس ساختار تخم ها گونه هاي كرمي تشخيص داده شد (Soulsby.E.J.L.1982). از کل نمونه ها بررسی شده 26.08 درصد اسب ها (12 مورد) آلوده به تخم كرم هاي انگلي بودند .كه از اين تعداد 13.4 درصد (6 مورد) داراي الودگي به گونه هاي استرنگل و 8.6 درصد (4 مورد) الوده به پارااسکاریس و 4.3 درصد (2 مورد) اکسیوریس اکوئی بودند. در این بررسی هیچ گونه تخم ترماتود یا سستود مشاهده نگردید.

این مطالعه  جز معدود مطالعات صورت گرفته بر روی اسب های  نمایش به شمار می رود. اسب های نمایش عموما در شرایط بسته نگهداری می شوند و  ندرتا فرصت چرا آزاد می یابند. به نظر می رسد علت شیوع کم آلودگی  انگلی در این اسب ها می تواند به روش تغذیه بسته و جیره غذایی با کیفیت، نداشتن چرای آزاد و انجام درمان نسبتا منظم برای این اسب ها دانست. در مطالعات گذشته 32 گونه نماتود، سه گونه سستود و دوگونه ترماتود  در تک سمی ها گزارش شده که از این بین گونه های استرنگل ها و پاراسکاریس از اهمیت بالایی برخوردارند. باتوجه به اهمیت و بیماری زایی نماتودها در اسب، بخصوص حضور استرنگل ها ، تعیین دقیق وضعیت الودگی در این منطقه ضروری به نظر می رسد.

کلمات کلیدی : اصفهان، کرمی، اسب نمایش

نهمین کنگره دانشجویان دامپزشکی -شهریور 1393

بررسی اهمیت بیماری های انگلی گربه با رویکرد بیماری های قابل انتقال به انسان

امین احمدی¹، منصور ابراهیمی¹، مریم سلطانی¹،محمدجواد عزیزی²

1 .دانشجو دکترای تخصصی انگل شناسی دامپزشکی
2. دانشجو دکترا حرفه ای دامپزشکی

[e-mail]

 امروزه در تمامی مناطق شهری و روستایی وجود گربه های ولگرد دیده می شود که بدون هیچ گونه مراقبت بهداشتی یا کمترین مراقبت و توجه به بهداشت این حیوان مورد نگهداری توسط مردم قرار می گیرد بصورتی که به راحتی می تواند به داخل منازل رفت و آمد نماید. مسلما این جمعیت فراوان از گربه ها روزانه با دفع مدفوع موجب آلوده شدن محیط پیرامون خود می گردد. این خطر در جوامع انسانی بخصوص برای کودکان بیشتر احساس می شود (Jamshidi 2002). گربه ها بعنوان مخزن تخم کرمها و کیست تک یاخته در محیط مطرح می باشند. این موضوع با توجه به تردد گربه در اماکن مسکونی و تماس این حیوان با کودکان اهمیت فراوان دارد. گربه ها مخزن و منبع بسیاری از بیماریهای مشترک از جمله توکسوپلاسموز، کرمهای قلابدار، سندرم مهاجرت نوزاد احشایی نوزاد آسکاریس ها و دیپلیدیوم است. ابتلا به انگل هایی از قبیل دیپلیدیوم کانینوم، می تواند به عنوان یک مخزن باعث آلودگی طبیعت و محیط پیرامون انسان شود و بدین ترتیب زمینه ابتلای انسانی را فراهم آورد همچنین آسکاریس های گربه می تواند برای انسان مخاطره آمیز باشد چون می تواند سندرم مهاجرت نوزاد احشایی را موجب گردد. (Bahadori 2004). در این میان بیماری های مشترک که توسط گربه ها منتقل میشود توکسوپلاسما گوندی است که از انگل های روده ای  بسیار اهمیت در گربه و بسیار خطرناک برای انسان مطرح می باشند. بعلاوه در گربه های ایران و کشورهای جنوب اروپا،گربه ها بعنوان مخزن لیشمانیا اینفاتوم تشخیص داده شده است. بنابراین تماس نزدیک بین گربه اهلی و ولگرد موجب آلودگی گربه اهلی را می شود و منجر به تسهیل چرخه انتقال آلودگیهای انگلی از این حیوان به انسان می گردد. در مطالعات متعددی آلودگی های انگلی مذکور در نواحی مختلف ایران تایید شده که وجود این انگل ها در گربه ها  زنگ خطری برای موسسات بهداشت و سلامت در جامعه می باشند. بخصوص اطلاعات جمع آوری شده در طی 40 سال نشان داده است که علی رغم دسترسی به درمانهای دارویی جدید آلودگی گربه ها با شدت متفاوت وجود دارد.

کلمات کلیدی: بیماری انگلی، گربه

18th Iranian Veterinary Congress

A CASE REPORT: OCCURRENCE OFOLIGOCHAETA (ANNELIDA)IN A CATTLE FROM SHAHR-E-KORD AREA

Effat Karimi Ghahfarrokhi1, Amin Ahmadi2, Saber Sadeghi3,*

1. School of Veterinary Medicine, Shahrekord University, Shahrekord, Iran
2. School of Veterinary Medicine, Department of Pathobiology, Shiraz University, Shiraz, Iran
3. School of Science, Department of Biology Shiraz University, Shiraz, Iran
E-mail: [e-mail]

Abstract:

A four-year-old cow, 20 days after parturition, with two-week Anorexia and tenesmus from Kiar area was referred to Veterinary Clinic of shahrekord University. Vital signs were: respiratory rate, 28 heart rate 93 per minute and temperature 39.5°C. Laboratory tests: PCV, 30 and the WBC ,15000. During rectal examination, number of moving worms, range in length from 3 up to 7 cm was removed from rectum. It should be noted that in history, there was no recumbency. Other steps were followed in the clinic for treatment and worms were sent to the laboratory.
After morphological survey based on identification keys, in initial diagnosis, we determined that worms are suborder of (Annelida) Oligochaeta.
Worms of phylum Annelida are large and annulate, but sometimes some of them randomly become human and animal parasites. Oligochaeta are one of the most important subphylums of the Annelida With around 10,000 known species and make up about half of the phylum Annelida.
Oligochaeta are usually nonparasitic. in the central rings of their body have a segment which is called Clitellum by which they are distinguished from other Annelida.
Oligochaeta live in the sea, fresh water, and soil and they are often contact with amphibians, snails, crustaceans and fish. But existence of moving worms in rectum is arguable. study of cause of this and species by morphological key and if it needs molecular method either biological or clinical is necessary.

Reference
[1]Rouse, G. (1998). "The Annelida and their close relatives". In Anderson, D.T.. Invertebrate Zoology. Oxford University Press. pp. 176–179.
[2] Barnes, Robert D. (1982). Invertebrate Zoology. Philadelphia, PA: Holt-Saunders International. pp. 528–547
[3] Beddard,F,E (1895): A Monograph of the Order Oligochaeta. Oxford: Clarendon Press, pp. 770.

هموبارتونلا فلیس، هپاتوزئون، بسنوئیتیا، هاموندیا در گربه

هموبارتونلا فلیس 

گلبول های قرمز گربه یافت می شود و موجب کم خونی شدید و گاهی کشنده در گربه های خانگی می گردد.ضعف،بی اشتهایی،تب،تنگی نفس،زردی و ضربان شدید و سریع قلب نیز در حیوان مبتلا دیده می شود.اندازه انها در شکل کوکسی 1/0-1میکرون و اشکال باسیلی 7/0-5/1 در 1-5 میکرون می باشد.هموبارتونلا فلیس به عنوام عامل کم خونی همولیتیک در گربه های جوان بسیار شایان توجه است که ممکن است حاد یا مزمن و با بازگشت دوره ای نشانه های بالینی همراه باشد.گربه بهبود یافته ممکن است حامل باقی بمانند.اتقال بیماری اگر چه بوسیله بند پایانی چون شپش ها،کک ها ،مگس های گزنده و دست کم در مورد هموبارتونلافلیس،به خورده شدن خون به هنگام جنگ و درگیری گربه ها بستگی دارد

هپاتوزئون

ناقل این بیماری گروهی از کنه ها سخت مثل ریپی سفالوس یا امبلیوما می باشد.بعد از خوردن کنه الوده ،اسپوروزیئت هپاتوزئون ازاد شده و به سلولهای اپی تلیال روده حمله می کند.شیزوگنی در ماکروفاژهای سلول های اندوتلیال و سلولهای عضلانی و عضلات قلبی تشکیل می گردد.با ازاد شدن تعداد زیادی میکروزویئت ،واکنشها گرانولوماتوز به وجود می اید.اغلب به صورت تحت درمانگاهی گزارش شده است. بیمای درمانگاهی که بوسیله هپاتوزئون ایجاد می شود میوزیت پروتوزوآیی نامیده می شود.این حالت در سگ ه و گربه ها به چشم می خورد.علائم بیماری شامل تب ،افزایش ترشحات بینی و چشم،کاهش وزن،سختی حرکت است.افزایش پریوسیت استخوانی و نوتروفیلی شدید از نشانه های الودگی می باشد.گامونت ها به ندرت در گسترش خون در لوکوسیت ها دیده می شوند.دیدن مراحل مشخص انگل در بیوپسی عضلات به تشخیص کمک می کند.بیماری عود کننده و اگر دا تحت درمان قرار نگیرد ممکن است بمیرد.

بسنوئیتیا بسنوئیتی

بسنوئیتیا شناخته ترین گونه ان در سرتاسر جهان بسنوئیتیا بسنوئیتی است.میزبان نهایی ان گربه ، گاو به عنوان میزبان واسط ان مطرح است.این جنس از سایر جنس های سارکوسیستیده از این نظر متفاوت است که کیست های دارای برادی زوئیت عمدتا درون فیبروبلاست های درون پوست و یا زیر ان قرار دارند.سلول میزبان بزرگ و چند هسته ای می شود و همزمان ،کیست بسنوئیتیا درون یک واکوئل به نام پارازیتوفروس رشد می کندو سرانجام به قطر 6/0میلیمتر می رسد.اگرچه الودگی در گاو در اثر خوردن اووسیست های هاگدار از مدفوع گربه ، عملی می شود ،اظهار نظری هم در ارتباط با پراکنش مکانیکی ،به وسیله مگس های خزنده وجود دارد که روی زخم هایپوست گاو تغذیه می کنند،که گویای انتقال از راه دیگری است.به دنبال الودگی در گاو ها ،گامه سیستمیکی همراه با بزرگ شدن غده لنفی و تومورهای ادماتوز در قسمتهای وابسته بدن وجود دارد.سرانجام برادی زوئیت ها در فیبروبلاست ها در بافت های جلدی ،زیر جلدی و فاسیا و در مخاط بینی و حنجره تکامل می یابد.کیست زیر جلدی تکامل یافته منجر به تورم ،ضخیم شدن پوست،پیدایش قانقاریا یا نکروزیس خواهد شد.درمان شناخته شده ای هنوز یافت نشده است.گذشته بر ضرر و زیانی که به مرگ می انجامد،ممکن است زیانهای اقتصادی شایان توجهی نیز به سبب نابودی چر مها در گشتارگاه به بار اورد.

هاموندیا هاموندی

میزبان نهایی ان گربه است و میزبانان واسط ان جوندگان کوچ هستند.اووسیست غیر هاگدار با مدفوع دفع می شود،به دنبال الودگی جوندگان تکثیر تاکی زوئیت در لامینا پروپریای دیواره و در پی آن ،تولید کیست های دارای برادی زوئیت در ماهیچه های اسکلتی صورت می پذیرد.به نظر نمی رسدکه برای هیچکدام از میزبانان خود بیماری زا باشد. ولی تمایز اووسیت ان از اووسیست توکسو پلاسما که بسیار شبیه هستندضروری است و البته تشخیص تفریقی این دو گروه در مدفوع گربه ،کاری تخصصی است.

هشتمین گردهمایی دامپزشکاه علوم بالینی ایران (1 - 3 ابان ماه 1392)

 مطالعه بر روند بیماری زایی میکورسپوریدیا (Lama salmonae) در ماهی قزل الا

روح الله موسوی^*1، امین احمدی²، منصور ابراهیمی³

1.        دانشجو دکترا حرفه ای دامپزشکی دانشگاه شیراز*

2.        دانشجو دکترا تخصصی انگل شناسی دامپزشکی دانشگاه شیراز

3.        دانشجو دکترا تخصصی انگل شناسی دامپزشکی دانشگاه شهید چمران

[e-mail]

 یکی از ویژگی های جذاب بیولوژیکی میکروسپوریدیا تحریک  رشد هاپیر تروفیک سلول های میزبان در زمان تهاجم است. زندگی همزیستی میکروسپوریدیا در سلول ها میزبان ایجاد حالت xenoparasitic را میکند میکروسپوریدیاها انگلهای داخل سلولی اجباری و مولد اسپور می باشند که به شاخه میکروسپورا تعلق دارند. میکروسپوریدیا ها  ارگانیسم های انگلی شناخته شده  اند که همیشه  انگل مهره دارن و بی مهرگان بوده اند. يكي از گونه مهم و بيماري زا این انگل در ماهي هاي قزل الا Lama salmonae مي باشد. این انگل ابشش رايج در  ماهي ها سالمونيد است و اساسا تمام گونه هاي جنس  Onorhynelus مستعد به الودگی به این انگل  هستند. عفونت در آبهای شور و آبهای شيرين می تواند رخ ميدهد.  Lama salmonae بطور مستقيم از طريق يلع اسپور يا بافت الوده قابل انتقال است. اين انگل ديواره عروق و ارگانهاي مختلف  را آلوده ميكند. آبشش هاي محل اصلي عفونت مي باشند. عفونت اوليه در روده ها رخ میدهد و Xenomas به راحتي در هفته 6-4 بعد از ظهور علائم از طريق هيستولوژي قابل تشخيص است. گاها برخی از مراحل اسپورگنی انگل قبل از تشكيل Xenomas در اندوتليال ابشش مشاهده مي شود. مطالعات فرا ساختاري نشان داد كه یاخته های خوني  مرونت ها را به آبشش انتقال ميدهند و مراحل مروگوني در سلولهاي محافظ (Pilar cell) و ساير سلولهاي زير اندوتليال آبشش صورت می گیرد. تشکیل Xenomas  در اين سلول ها باعث هايپرتروفي سلولهاي آنها از اسپور مي شود.  Xenomas تشکیل شده در نهايت تخریب می شوند و اسپورها بصورت آزاد و يا در داخل ماكروفاژها يافت مي شوند، یک التهاب شديد مرتبط با انگل در اين فاز عفونت رخ میدهد، که شایع ترین حالت بيماري است، در ادامه بیماری التهاب شديد عروق دیده می شود که از علائم  مشخص كلينيكي بيماري است. بعد از مدتی در ماهیان آلوده (گونه ها قزل الا) بهبودی حاصل میگردد و این ماهيان به مدت يكسال در برابر الودگی مجدد ايمن ميشوند. Auto infiction ممكن است درپی تخریب Xenomas در اندوتلیال عروق و ازاد شدن اسپورها در رگ هاي خوني ايجاد شود.

کلمات کلیدی : میکروسپوریدیا، Lama salmonae، ماهی قزل الا

هشتمین گردهمایی دامپزشکاه علوم بالینی ایران (1 - 3 ابان ماه 1392)

اولین گزارش كريپتوسپوريديوم از اردك در ایران (بابل)  و ضروریت بررسي آن بعنوان عامل خطرساز برای انسان

سینا فقیهی گرجی¹_، شاهرخ رنجبر بهادری²، بهاره شمشادی²، امین احمدی*³

1)      دانشجو دکترای تخصصی بیماریهای طیور- دانشگاه شیراز 

2)      عضو هیت علمی گروه پاتوبیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه ازاد اسلامی واحد گرمسار

3)      دانشجو دکترا تخصصی انگل شناسی دامپزشکی- دانشگاه شیراز 

[e-mail]

اردک به عنوان پرنده اي که به علت مقاوم بودن نسبت به بسیاری از بیماریهای طیور در پرورش خانگی روستاییان اهمیت ویژه ای دارد.بسیاری از مردم مناطق کشور بخصوص در استان هاي مازندران و گيلان ضمن پرورش این پرنده از گوشت و تخم آن استفاده می کنند. عموما این پرنده بصورت سنتی در حیاط خلوت٬باغات و خانه ها پرورش داده میشود. اردک علیرغم مقاوم بودن به بسیاری از بیماریها می تواند نسبت به بسیاری از انگلها حساس باشد و حتی می تواند عامل گسترش و انتقال انگل به انسان و یا سایر موجودات باشد.

به اين منظور با استفاده از روش هاي تهيه مقطع هیستوپاتولوژی از نای و بورس و روش سواپ برداری و رنگ آمیزی برروی لام(ذيل نيلسن اصلاح شده)، از 50 عدد اردک شهرستان بابل  ميزان الودگي به کریپتوسپوریدیوم در اردك هاي شهرستان بابل مشخص گرديد. در طی این بررسی از طريق تهيه مقطع هيستوپاتولوژي فقط از بورس يك اردك انگل Cryptosporidium جدا گرديد (ميزان شيوع انگل 2درصد). ولي در روش سواپ برداری و رنگ آمیزی هیجگونه الودگي  یافت نشد، لازم به ذكر است اين تك ياخته ٬ برای اولین بار در ایران از اردک گزارش می شوند.

در ايران تا كنون مطالعه جامع بر روي انگل هاي اردك  بخصوص انگل هاي  پراهميتي مثل كريپتوسپوريديوم وژيارديا كه داراي خاصيت زئونوتيكي مي باشند صورت نگرفته است،اكنون با توجه نتيجه اين بررسي و رابطه نزديك اردك و ساير ماكيان بومي با زندگي مردمان بخصوص روستاييان بررسي دقيق تر و عمقي بر روي گونه هاي اين انگل و تعيين ميزان بيماري زايي اين انگل يك نياز ضروري و جدي است.

واژگان کلیدی:  بابل٬ اردک٬كريپتوسپوريديوم

Dipylidiidae

دیپیلیدیوم کانینوم

طول ان بین 500- 200میلی متروعرض ان بین 5/2- 3میلی متر است .اسکولکس ان دارای 4بادکش و روستلوم می تواند به داخل اسکولکس فرو رود و از ان خارج شود.ضمنا150-300قلاب شبیه خار گل سرخ دارد که در سه تا چهار ردیف قرار دارد.طول بند ها از عرض بند بیشتر و هر بند دارای یک زوج دستگاه تناسلی می باشد.بند ها بارور بیضی شکل و شبیه تخم خیار به همین جهت به سستود خیاری معرف است.د ر هر بند بارور تعدادی کپول تخم وجود دارددر هر کپسول 30-5 عدد تخم موجود است.

محل و میزبانها

در روده باریک سگ ، روباه،گربه وندرتا انسان زندگی می کند و از سراسردنیا گزارش  شده است.در دنیا 200مورد گزارش مبتنی بر الودگی انسان  که بیشتر در کودکان دیده شده وجود دارد.در ایران یک مورد الودگی انسان از بندر انزلی گزارش شده است.در بررسی صورت گرفته سگ های خانگی و ولگرد اطراف تهران و حتی گربه های تهران دارای الودگی بوده اند. الودگی از روباه ها و گرگ ها در استان های اذربایجان و اردبیل نیز دیده شده است.این سستود از شغال های استان مازندران و گیلان جدا شده است.

سیر تکاملی

بند های بارور یا کپسول های تخم همراه مدفوع ویا بند بارور خود از میزبان خارج می شوند.این بند ها بطور فعالانه در اطراف مخرج و بستر دام حرکت می کنند و با از میان رفتن جدار بندها  تخمه ها ازاد شده و می توان انها در مو ها اطراف مخرج و روی زمین پیدا کرد.به مدت 2-1روز در خشکی و 1 -2 دقیقه در اب زنده بمانند. شپش های سگ مثلتریکودکتس کنیس و تمام مراحل زندگی کک های سگ و گربه :کتنوسفالیدس کانیس،کتنوسفالیدس فلیس و کک انسان : پولکس ایریتانس فقط در مرحله نوزادی می تواند به عنوان میزبان واسط عمل کرده و با تخم ها الوده شود.پس از بلع تخم ،در محوطه عمومی حشرات میزبان واسط سیستی سرکوئید تولید میشود.یک کک می تواند حامل چندین سیستی سرکوئید باشد.تولید سیستی سروئید ها در بدن حشره 30روز طول می کشد.میزبان نهایی بر اثر بلع شپش یا کک الوده به انگل مبتلا می شود. 21-18روز پس الودگی می توان بندهای بارور را در مدفوع مشاهده کرد.

بیماری زایی

دیپیلیدیوم کانینوم بیماری زایی چندانی ندارد ، ولی عبور بندهای بارور از مخرج و چسبیدن انها  اطراف مخرج و چسبیدن انها به اطراف این ناحیه ایجاد خارش می کندو موجب پیدایش سندرمی شبیه پر شدن کیسه های مقعدی در سگ می گردد. کودکان در اثر بازی کردن با سگ و گربه  و بلعیدن کک و شپش های الوده کننده به انگل مبتلا می شوند.در انسان علائم خواصی وجو ندارد ولی گاها اختلات روده ای ،کاهش وزن و به ندرت حمله های صرعی یا رعشه نیز که نشانه سموم انگل بر سیستم اعصاب مرکزی دیده می شود. 

جویوکسیلا اکینورنکوئیدس

این کرم شبیه دیپیلیدیوم کانینوم است ولی کوچکتر می باشدطول ان 6سانتی متر است روستلوم استوانه ای شکل و مسلح به 14-18 رج قلاب است بندها ی ان درازتر از دیپیلیدیوم کانینوم ودارای 100-40بیضه است منافذ تناسلی روی دو برامدگی که در جلو نیمه لبه های جانبی بندها (به طرف اسکولکس)قرار دارد.تخمدان توت شکل و غدد وتیلینوژن در عقب انها قرار گرفته است.

محل و میزبان : در روده باریک سگ، گربه،گرگ زندگی می کند ودر خاورمیانه و استرالیا شایع تر است. این سستود ار روباه ها و شغال ها و گربه ها (اهلی و وحشی) اذربایجان ،گیلان ومازندران دیده شده است.

سیر تکاملی

ظاهرا در سیر تکاملی این انگل دو میزبان واسط دخالت دارند میزبان واسط اول نوعی سوسک و میزبان واسط دوم خزندگان وپستانداران کوچک هستند.

دیپیلیدیوم اکانتوتترا

کرمی به طول 12 -4 سانتی متر ،روستلوم با 3تا 5 ردیف قلاب ،دارای 50-8 بند دارد که ابعاد انها در تمام طول بدن کرم یکسان است.منافذ تناسلی شبیه جیوکسیلا در نیمه قدامی لبه جانبی بندها باز می شود.

محل و میزبان: در روده باریک سگ وگربه زندگی می کند.یکی از شایع ترینانگل ها در خاور میانه ، استرالیا ،افریقا است.سگ های اطراف اصفهان الوده به این سستود بوده اند.

سیر تکاملی

ظاهرا در سیر تکاملی این انگل دو میزبان واسط دخالت دارند میزبان واسط اول نوعی سوسک و میزبان واسط دوم خزندگان وپستانداران کوچک هستند.

اهميت بيماري زايي مونوژن ها (ژيروداكتيلوس)

همایش ملی ابزیان _ بوشهر1391

ضرورت تشخيص و اهميت بيماري زايي مونوژن ها (ژيروداكتيلوس) در ماهيان پرورشي ايران

امين احمدي1*، مريم سلطاني1

1. دانش اموخته انگل شناسي دامپزشكي دانشگاه فردوسي مشهد

[e-mail]

الودگي هاي به ترماتود هاي مونوژن كه از شايع ترين بيماري هاي ماهي هستند كه در صورت الودگي به اين بيماري ها مي تواند باعث خسارت اقتصادي مستقيم و غير مستقيم زيادي مي شود. در عفونت با مونوژنه آ، بچه ماهیان زمانی که از محل زندگی خود به محیط جدید معرفی می شوند حساس تر هستند. این انگل ها همراه با سخت پوستان انگلی ماهی و تک یاخته های جلدی بیشتر دیده می شوند و گونه های مختلف آنها از نظر درجه حرارت مطلوب، تحمل نسبت به شوری، اکسیژن محلول در محدوده جغرافیایی خاص بروز می کند، بايستي توجه داشت كه معمولا همه گیری ها نتیجه گسسته شده روابط عادی میزبان – انگل در اثر شرایط مصنوعی می باشد. گونه هاي ژيروداكتيلوس از مهمترين گونه هاي انگلي الوده كننده استخر هاي پرورش مي باشند. ژیرداکتیلوس به طور مشخص ازسایر جنس ها مونوژن ها به واسطه بدن شفاف آنها (عدم وجود غدد ویتیلین) و قرار گرفتن جنین در موقعیت میانی آنها متفاوت است،شکل جنین ها شبیه مادر است و داخل سلول دختر جنین است،انگل ها متعلق به این جنس فاقد 4 لکه سیاه (تحت عنوان چشم) و چنگک بسیار واضح است. گونه جنس ژیرداکتیلوس انگل پوست بوده برای چسبیدن وحرکت تشنجی، نا منظم ازقلاب ها شعاعی حاشیه اپیستوهاپتوراستفاده می کند و به طور اتفاقی ابشش و چشم را آلوده می سازند به طور شایع درماهی قزل الا،کپور دیده می شود. غالبا ریش ریش شدن باله و ایجاد یک نوع ناراحتی در ماهی ختم می شود . ماهی الوده ناراحتی خود را به صورت حرکت غیر عادی با تغییر جهت از یک پهلو به پهلوی دیگر بروز می دهد. قسمت الوده پوست از یک لایه لعاب خاکستری آبی رنگ ناشی از ترشح فوق العاده پوشیده می شود شبیه حالتی که در کمبود ویتامین H دیده می شود.گونه جنس ژیرداکتیلوس درایران عبارتنداز : اسپروستونه،کابایاشی، استانکویچی، الگانس.تشخیص گونه ها ژیرداکتیلوس عمدتا برپایه مرفولوژي اندام هاي چسبنده خلفي می باشد. اما عوامل محیطی مثل تغییرات دما،باعث تغییردراندازه،شکل اوپستوهاتپورواندام ضمیمه میشود. این تغییرات باعث بروز مشکل درتعیین وتنوع گونه ها براساس اوپستوهاتپور می شود،همچنین نبود ابزار دقیق برای تعیین مرفولوژی و اندازه اندامهاکیتنی موجود دراوپستوهاتپوراهمیت استفاده ازتکنیک مولکولی درتفریق بین گونه ها را پررنگ تر میکند. اين روزها با توجه به توسعه فعالیت تکثیر و پرورش ماهیان درکشو رو روندرو به رشد آنها، فراوانی انگل ها پاتوژن مثل گونه ژیرداکتیلوس،که موجب تلفات وخسارات مستقیم و کاهش رشد می گردد، که تعیین دقیق و مطمئن گونه ها انگلی ماهی که تاثیر بسزایی در درمان، پیشگیری وکنترل، این بیماری انگلی دارد.

كلمات كليدي: بيماري زايي، مونوژن، ژيروداكتيلوس، ماهيان ايران

 

مروری بر کولیک مرتبط با استرنگل ها در اسب

   دومین گنگره بهداشت و بیماری های اسب، شیراز. 28- 29 فرودین 1392

مروری بر کولیک مرتبط با استرنگل ها در اسب

امین احمدی¹*، منصورابراهیمی¹، مریم سلطانی¹، میثم صبور دربندی¹

1-دانشجویان دکترا تخصصی انگل شناسی دامپزشکی

[e-mail]

کولیک در دامپزشکی، رفتارهای  مربوط به درد های شکم توصیف میکند. در اکثر موارد  بیماری درد ناشی از اتساع روده ها می باشد.گاها دردهای شکمی از نواحی دیگر روده نیز منشا میگیرند. کولیک از عوامل مهم مرگ و میر در اسب ها می باشد. در مطالعات اخیر علل کولیک را به بیماری های مختلف روده ای و عوامل مختلفی نسبت داده اند.

استرنگل های بزرگ بعنوان یکی ازعلل  اصلی کولیک شناخته شده اند،در الودگی های شدید این انگل ها شدید خونخواری می کند و می تواند باعث کولیک های مرگبار ، پارگی رگ های خونی و همچنین خون ریزی وسیع شود. اسیب های  مثل کاهش وزن، کم خونی و کولیک مزمن از دیگر اثرات استرنگل ها می باشد که به نسبت از اهمیت کمتری برخوردارند.

گروه استرنگل های بزرگ شامل سه جنس اصلی به نام های ، S.vulgaris, S. equinus S. edentatusمی باشد. استرونژیلوس ولگاریس به مراتب کشنده تر از سایر کرم های اسب می باشد. ضایعات ناشی این کرم سرخرگ اصلی روده را مسدود می کند و انسداد بوجود می اورد. مهاجرت مرحله لاروی این انگل در جدار سرخرگ های روده  مشخصا علت کولیک می باشد. این مهاجرت باعث ضخیم شدن دیواره سرخرگ های مزانتریک قدامی در محل اتصال به سرخرگ اصلی می شود. ایجاد لخته در جریان خون یا بالنی شدن دیواره سرخرگ ها باعث کاهش گردش خون بخش اعظم روده می شود. در نتیجه  اسب ها بعد از تغذیه یا فعالیت بدنی  دچار کولیک می گردند. میزان وخامت کولیک بسته به میزان آسیب وارده به سیستم گردش خون است. پارگی رگ ها بر اثر اتساع و یا انسداد کامل رگ ها موجب مرگ دام می شود.در مطالعات گذشته استرونژیلوس ولگاریس بعنوان عامل  ایجاد کننده کولیک  معمولی و همچنین کولیک ترمبوامبولی شناخته شده است.اگرچه مساله کولیک در کره اسب های در الودگی به  لارو استرنژیلوس ولگارس ایجاد میشود، ولی این درحالی است که  90درصد اسب ها دارای ضایعه رگی می باشند، ولی کولیک در انها به ندرت رخ میدهد. بنابراین میزان خطر واقعی کولیک مرتبط با انگل همچنان مورد سوال است.

کلمات کلیدی :استرنگل ها، اسب، کولیک

ضایعات پاتولوژیک فاسیولوئیدس مگنا

محل و میزبانها : در امریکای شمالی در کبد و ندرتا ریه گاو،گوسفند، اسب، خوک و در اروپا در گاو ، گوسفند و گوزن

حلزون های میزبان واسط : فوساریا، لیمنه آ، پزودوسوکسینه آ و استاگنی کولا

در گوزن نوزاد انگل شدیدا در کبد مهاجرت می کند و کیسه دار میشود، ولی بین این کیسه ها و مجاری صفراوی ارتباط وجود دارد (دفع تخم از این طریق و دیدن تخم ها در مدفوع)

در گاو نوزاد انگل بعد از مهاجرت در پارانشیم کبد کیسه دار و محصور می شود. تخم ندرتا در مدفوع گاو دیده میشود.

گوسفند نیز یکی از میزبانان غیرعادی انگل است ،در کبد این حیوان به طور دائم مهاجرت کرده ولی به ندرت کیسه دار می شود.

اسیب شناسی :

در گوزن انگل در کیسه های با جدار نازک به قطر4mm محصور می باشد. این کیست ها حاوی بافت فیبروز همبند می باشند(مجاری صفراوی با این کیست ها در ارتباط می باشند) در سطح کبد رشته های فیبروزی ناشی از مهاجرت انگل های جوان دیده می شود.

در گاو و خوک ، ترماتود در کیست های با جدار ضخیم محصور است و موجب انسداد مجاری صفراوی می شود. این کیست ها مملو از مایع سیاه رنگ حاوی انگل و تخم ها انگل و رنگدانه های صفراوی هستند. در اثر مهاجرت انگل در کبد خونریزی و انفارکتوس و نکروز و فیبروز دیده می شود.

در گوسفندان بعلت مهاجرت در کبد مرگ دیده می شود .سرگردانی دائمی انگل موجب وارد امدن خسارت شدید به کبد و خونریزی و نکروز میشود.ممکن است تورم صفاق هم دیده شود.

ویژگی فاسیولوئیدس مگنا ، باعث تجمع رنکدانه های سیاه پورفیرین اهن در کبد ،چادرینه صفاقی ،کلیه و سایر اندام های داخلی می شود.

بررسی پاتولوژی فاسیولا هپاتیکا

محل زندگي انگل : مجراي صفراوي ، كبد

ميزبان: طيف وسيعي شامل گاو، گوسفند، بز، گاوميش، نشخواركنندگان وحشي،‌ خوك، ‌شتر، اسب، ‌الاغ، قاطر، ‌فيل، گراز و انسان ، پراكندگي در ايران: 5/25 درصد گاوان، 2/31 درصد گوسفندان، 4/64 درصد بزها، 3/13 درصد اسب ها و 6/16 درصد الاغ ها

كانون هاي آلودگي انساني: بندر انزلي، اصفهان و خوزستان

پاتوژنز

ضربه مكانيكي انگل به پارانشيم كبد در اثر مهاجرت انگل در پارانشيم

ترشح مواد سمي و متابوليكي طي مهاجرت

تغذيه انگل (خونخواري) و ايجاد كم خوني

واكنش ميزبان

با توجه به پاتوژنز 3 نوع فاسيولوزيس در بدن وجود دارد:

1- فاسيولوز حاد: زماني است كه دام 2 هزار متا سركر را بخورد.

در كالبد گشايي ،كبد بزرگ و خونريزي در ان ديده مي شود.سطح ان شبيه لانه زنبور و اثار مهاجرت نوزاد فاسيولا كاملا مشخص است.سطح كبد بخصوص لب شكمي پوشيده از اكسوداي فيبريني و خونريزي در زير كپسول كبد شايع بوده و در پارگي كپسول كبد خون ابه در محوطه شكمي ديده ميشود.

2- فاسيولوز تحت حاد: اين حالت در اثر خوردن حدود 1000 متا سركر به وجود مي آيد .

در كالبد گشايي : كبد بزرگ و لكه هاي خونريزي و دالان هاي نكروزي در محل مهاجرت انگل ديده مي شود. نفوذ لنفوسيت و مراحل اوليه فيبروز قابل مشاهد است.در اين فرم خونريزي در زير كپسول كبد مشهود است اما پاره شدن كپسول كبد به ندرت اتفاق مي افتد.

3-فاسيولوز مزمن: در اثر خوردن 500-200 متا سركر بعد از 5-4 ماه بوجود مي آيد. شايع ترين نوع فاسيولوز در گوسفندان ايران مي باشد. در اين فرم فاسيولاها بالغ شده اند و هيچ مهاجرتي وجود ندارد. فاسيولاها در مجاري صفراوي مستقر مي شوند. به بيماري فاسيولوز مزمن كپلك گفته مي شود.

فاسيولوز در گاوها

گاو نسبت به فاسيولا مقاوم تر از گوسفند است؛ بعلت اينکه كبد گاو واكنش نسجي شديدتري نسبت به فاسيولا نشان مي دهد . آهكي شدن ديستروفيك مجاري صفراوي و فيبروز پارانشيم كبدي موجب دفع ترماتودها مي شود. با افزايش سن مصونيت زيادي در برابر انگل ايجاد مي شود.

آسیب شناسی در نوزاد فاسیولا

مهاجرت و عبور نوزادان از محوطه شكمي به كبد باعث پاره شدن كپسول كبدي و بازگشت مجدد به محوطه شكمي باعث تورم صفاق مي شود.

در الودگي شديد و حاد رسوب مواد فيبريني ،خونريزي در سروز و در موارد مزمن لكه هاي فيبروزي ديده ميشود،

ضايعات حاد كبدي ناشي از مهاجرت فلوك هاي جوان اساسا بر اثر ضربه وارده توسط انهاست ولي ممكن است نكروز انعقادي بدليل ترشحات سمي فاسيولا نيز ديده شود.

در الودگي هاي مختصر حراجات محو مي شود ولي در الودگي هاي شديد جراحات بصورت نواحي نامنظم فيبروز ديده مي شوند.

عده اي از نوزادان در كبد كيسه دار ميشوند كه توسط بافت همبند احاطه شده حاوي ماده قهواي رنگ با مواد دفعي انگل و يك يا تعدادي فلوك جوان است،سرانجام محتويات كيست خميري شده و ممكن است از مواد معدني يا فيبروز پر شود.

ادامه مطلب...

ادامه نوشته

مروری بر چند بندپا انگلی در گربه ها

کتنوسفالیدس فلیس

کک گربه ،در سرتاسر دنیا پراکنده استو چهارده زیر گونه شناخته شده دارد.همه انها عمدتا انگل گوشتخواران می باشند.کک گربه دارای دو شانه و پروناتال دارد.شانه گونه ای دارای 8-6خار وشانه سینه ای 16 خار دارد.

سیرتکاملی : کک های بالغ گربه دارای نور گرایی مثبت و زمین گرایی منفی هستندبه همین دلیل در سطوح بالایی فرش ویا علوفه قرار می گیرند و منتظر میزبان می شوندواکنش جهیدن زمانی افزایش می یابد کهمنبع نوری به دلیل عبور میزبان بطور متناوب قطع و وصل شود.بعد استقرار روی میزبان ماده های بالغ جفت گیری و تغذیه می کنند.کک ماده پس از 12 ساعت بر روی گربه ،75/0 افزایش وزن می یابد.10دقیقه پس از تغذیه مدفوع دفع می کند،خون دفعی سریعا خشک شده و به توده های مدفوع قرمز مایل به سیاه تبدیل می شودکه لکه کک نامیده می شود.اگرچه کتنوسفالیدس فلیس تمایل به باقی ماندن در روی میزبان دارد اما فقط یک هفته یا بیشتر بر روی میزبان باقی می ماند.در عرض 24-48ساعت پس از خونخواری ماده ها شروع به تخم گذاری می کنند.در طول زندگی 50-100 روزه خود بطور متوسط 30تخم و حداکثر 50تخم می گذارند.با این حال در روی گربه طول عمر انها کمتر از یک هفته است.تخم ها در عرض چند ساعت در محیط به کک بالغ تبدیل می شوند.

 بیماری زایی

کک گربه یا کتنوسفالیدس فلیس فلیس گونه متداولدر گربه و سگ در سرتاسر جهان اسن.التهاب پوستی و در الودگی های شدیدمیزبان خود را دچار کم خونی ناشی از فقر اهن می کند.کم خونی عمدتا در حیوانات جوان شایع است و در گربه و سگ.در طول تغذیه کتنوسفالیدس فلیس فلیس بزاق حاوی مواد هپاپتنی غیر پروتئینی (پادگن ناقص) را تزریق می نماید.این مواد کلاژن پوست میزبان ترکیب شده و الرژن های کامل را بوجود می اورند که مسئول پاسخ به ازدیاد حساسیت می باشند.

فلیکولاسابروستراتا ....

ادامه مطلب 

ادامه نوشته

تاثير دارو بوتالكس بر هموپرتئوس(دومین کنفراس علمی تخصصی طیور - قم1391 )

ميزان شيوع  هموپرتئوس در كبوتران شهرستان مشهد و تاثير دارو بوتالكس بر اين تك ياخته خوني

 مريم سلطاني¹، غلامرضا رزمی^۲، امین احمدی۱

^1.دانش اموخته انگل شناسي دامپزشكي دانشگاه فردوسي مشهد

^2. عضو هيت علمي دانشكده دامپزشكي دانشگاه فردوسي مشهد

 [e-mail]

 هموپروتئوس تک یاخته ای مي باشد که در پرندگان ، دوزیستان ، خزندگان  و پستانداران وجود دارد. در حال حاضر حدود206 گونه از هموپروتئوس در پرندگان شناخته شده است. این تک یاخته بسیار شبیه به مالاریا است و به همین علت به آن Pseudomalaria  می گویند.توسط حشراتی نظیر، پشه های خانواده Ceratopogonid, Culicoides  و مگس های خانواده  Hippoboscidaeو مگسPseudolynchia canariensis  منتقل می شود.

در اين مطالعه تعداد 31 عدد كبوتر از مناطق مختلف شهر مشهد جمع آوري گرديد سپس براي تعيين آلودگي و ميزان شيوع انگل از وريد بال هر كبوتر خونگيري نموده و از هر نمونه خون دو گسترش نازك تهيه و با گيمسا رنگ گرديد، سپس با بزرگنمايي 100و40به بررسي گسترش هاي خون پرداخته و نمونه هاي مثبت را مشخص نموده در ادامه به كبوتران آلوده صورت داخل عضلانی به میزان  mg/kg3/0 دارو بوتالكس تزریق نموده،  24ساعت بعد از تزريق دارو مجددا از كبوتران خونگيري صورت گرفته و گسترش ها خوني تهيه شده مورد بررسي قرار گرفتند.

نتايج بررسي هاي ميكروسكوپي گسترش هاي خوني نشان داد كه از 31عدد كبوتر 23عدد (74درصد) كبوتر به تك ياخته خوني هموپروتئوس آلوده بودند و نتايج بررسي گسترش ها خوني بعد از تزريق دارو بوتالكس پارازيتمي خون را صفرنشان داد، بنابراين داروی بوتالکس می­تواند بعنوان دارویی موثر برعلیه آلودگی هموپروتئوس تجویز گردد.

با توجه به نتايج مطالعات گذشته و نيز اين مطالعه مشخص گرديده كه انگل شيوع بالايي در مناطق مختلف ايران دارد. انگل غالبا قدرت بیماری زایی محدودی دارد ولي در عفونت های شدید در کبوتران باعث کم اشتهایی، لاغری و کم خونی می شود. بزرگی و تورم کبد و طحال به علت تراکم ماده رنگی سیاهرنگ می باشد. در مراحل اولیه آلودگی، مرحله اصلي خارج از گلبولي انگل، در سلولهای اندوتلیال عروق ریه بوده و با تکثیر خود در این اندام، باعث بروز علائمی شبیه بیماری پنومونی یا ذات الریه بخصوص در جوجه كبوترها مي شود. با توجه به تعدد ميزبان ناقل و نيز عدم وجود روشهاي مناسب براي مقابله با آنها، درمان مي تواند بعنوان روشي مناسب براي مقابله با انگل مطرح باشد، كه دارو بوتالكس به عنوان يك دارو مطمئن براي درمان انگل هاي خوني بخصوص هموپرتئوس توصيه مي گردد.

كلمات كليدي‌: هموپرتئوس، كبوتر، مشهد، بوتالكس

فیزالوپترا , گناتوستوما

فیزالوپتراپره تیالیس

هر دو جنس کرم های فشرده ای هستند که پوست به طرف خلف بدن اتساع یافته و غلافی بوجود می اورد که انتها خلفی بدن هم فراتر رفته ان را احاطه می کند.کرم نر 13- 5 میلی متر ،دم و باله دمی بزرگ دارد کرم ماده 9/0-84/0میلی متر طول دارد که در ماده های بارور حلقه ای از مئواد سیمانی رنگ روی منفذ تناسلی را پوشانده است.تخم ها به ابعاد 58-49 در34-40میکرون می باشند.

محل ومیزبان ها

در معده گربه و گربه سانان وحشی در اکثر کشور ها گزارش شده است. در ایران از گربه های اطراف تهران و اصفهان گزارش شده است.

سیرتکاملی :

میزبان واسط فیزالوپترا سوسک ها،سوسک های حمام ،زنجره ها،نوزاد مرحله سوم در بدن سوسک مدفوع خوار تشکیل می شود و میزبان نهایی با خوردن سوسک الوده مبتلا می گردد..

بیماری زایی : کرم با دندان ها خود به مخاط معده می جسبد در ضمن تغذیه خونخواری نیز می نماید.و با تعویض جایگاه در معده زخم هایی از خود به جا می گذلردو سرانجام تورم نزله ای معده ،ترشح موکوس و فرسلیش مخاط می شودکه با تهوع و بی اشتهایی همراه است.در الودگی شدید ممکن است خون در مدفوع وجود داشته باشد. در صورت تداوم بیماری فلجی نیز دیده می شود.

گناتوستوما ....

ادامه نوشته

Trypanosoma evansi

Summary
The experiments were aimed at creating sufficient infectious material to infect three groups of sow with Trypanosoma evansi and to evaluate whether there is a relationship between clinical signs and the level of parasites in the blood.

Introduction
The protozoan parasite Trypanosoma evansi causes a disease that is also known as surra. Surra is endemic in great parts of South-East Asia, but it’s seen on more parts of the world like Africa, America and parts of Europe. Different mammalian species are susceptible for this disease like: water buffaloes, cattle, horses, camels and pigs. (Womack, 2001). All blood sucking flies can transmit the disease, all though the 'horse' fly, Tabanus, and 'stable' fly, Stomoxys are vectors in South-East Asia. (Wicher et al. 2003) The Tse-Tse flies is the most common vector in different countries in Africa (Womack, 2001) Infection with Trypanosoma evansi has a negative effect on: fertility, growth rates and feed conversion, also the immune system is depressed (Wicher et al. 2003). He also concludes that Surra as an acute disease is not a problem for the pigs, but the endemic state of the disease causes immunosuppressive effects. Development of a vaccine is difficult, because the parasite has the ability to vary antigens during the course of infection. (Wicher et al. 2003)

To write the following phrases: The Diagnosis Of Trypanosoma evansi And Its Immunosuppressive Effect In Water Buffaloes And Pigs by Wicher G. Holland and  Trypanosoma evansi In Horse by Sarah Womack were used.

Morphology

Trypanosoma evansi is a monomorphic protozoan hemoflagellate. Trypanosoma evansi has an elongated nucleus and a small circular terminal kinetoplast, which is sometimes missing in mutated wild strains or strains that have followed drug treatment.

 Figure 1: Fine structure of a protozoan parasite, Trypanosoma evansi, as revealed by transmission electron microscopy of thin sections. (Adapted from: Vickerman K: Protozoology. Vol. 3 London School of Hygiene and Tropical Medicine, London, 1977)

The flagellate as shown on the picture is long and slender. The total length of Trypanosoma evansi has a variation between 15-34 μm; with a mean length of 24 μm and a width varying between 1.5 to 2.2 µm. The parasite is covered by a thick layer of glycoprotein and variable surface antigens. Periodically, the organism alternates the surface antigens, so it wouldn’t be recognized by the host’s immune system.

 

...

ادامه نوشته

توکسوکاریازیس (با تشکر از دکتر منصور ابراهیمی)

توکسوکاریازیس چیست؟

بیماری توکسوکاریازیس یک بیماری انگلی بوده و انگل از خانواده کرمهای گرد می باشد. این انگل در بسیاری از حیوانات از جمله انسان قادر به ایجاد بیماری است و در سگ و گربه دو گونه این انگل به نامهای توکسوکارا کانیس Toxocara canis و توکسوکاراکتی cati  Toxocara می توانند سبب بیماری شوند.

علائم توکسوکاریازیس چیست؟

دو شکل عمده این بیماری وجود دارد:

 فرم چشمی

توکسوکاریازیس می تواند منجربه بیماریهای چشمی گردد که درنهایت با کوری همراه است. فرم چشمی زمانی ایجاد می گردد که انسان تخم انگل را ببلعد. تخم انگل در داخل روده باز می شود و تبدیل به لارو می شود. این لارو می تواند با مهاجرت به سایر نقاط بدن از جمله چشم سبب بروز مشکلات و در نهایت منجر به التهاب و زخم شبکیه شود.هر ساله حدود هفتصد نفر از کودکان مبتلا به فرم چشمی توکسوکاریازیس بینایی خود را از دست می دهند.

فرم احشایی

آلودگی شدید ومرتبط با توکسوکاریازیس اگرچه به ندرت اتفاق می افتد ، اما می تواند منجر به ایجاد فرم احشایی توکسوکاریازیس شود . پس از اینکه تخم توکسوکارا توسط انسان بلعیده شد در داخل روده به لارو تبدیل می شود. این لاروها در داخل بدن شروع به مهاجرت می کنند تا اینکه خود به خود بمیرند. این امر ممکن است چندین سال به طول بیانجامد. ارگانهایی که بیشتر درگیر می شوند ، شامل مغز ، کبد ، ریه یا چشم می باشند.علائم بیماری شامل  تب ، سر درد ، سرفه ، درد یا ناراحتی معده ، آسم یا پنومونی (ذات الریه) می باشد. 

راههاي انتشار بيماري توكسوكاريازيس :

متداولترين شکل  كه در انسان خطرساز مي باشد توكسوكاريازيس فرم سگی مي باشد.اگر چه مواردي از توكسوكاريازيس گربه اي نيز در انسان ديده مي شود، اما به دليل عادت رفتاري گربه ها در دفع مدفوع، موارد آن بسيار نادر است. انگل از طريق بند ناف يا شير مادر به توله ها منتقل مي شود،لاروها به سرعت در روده توله سگها بالغ مي شوند. وقتي توله سگها به سن سه يا چهار هفتگي مي رسند شروع به دفع تعداد زيادي تخم انگل مي كنند كه از طريق مدفوعشان موجب آلودگي محيط مي گردند و تخمها به سرعت تبديل به لارو عفوني مي گردند.

ادامه نوشته

Dicrocoelium spp

MorphologyDicrocoelium dendriticum has a similar morphology to Clonorchis sinensis, the Chinese liver fluke. Dicrocoelium dendriticum is distinguished by lobed testes in the anterior of the body, as opposed to Clonorchis sinensis whose testes are located in the posterior. They both are flat and have a characteristic taper at the anterior and posterior ends. The anterior is distinguished by an oral sucker at the point, an acetabulum and the testes. The posterior is where the uterus lies. In the parasite’s midsection lie the vitelline glands that are involved in egg formation..

life cycle

Ruminants are the usual definitive hosts for Dicrocoelium dendricitum, although other herbivorous animals, carnivores, and humans can serve as definitive hosts.  Embryonated eggs are shed in feces The eggs are ingested by a snail .  Many species of snail may serve as the first intermediate host, including Zebrina spp. and Cionella spp.  When the miracidia hatch , they migrate through the gut wall and settle into the adjacent vascular connective tissue, where they become mother sporocysts .  The sporocysts migrate to the digestive gland where they give rise to several daughter sporocysts.  Inside each daughter sporocyst, cercariae are produced .  The cercariae migrate to the respiration chamber where they are shed in slime ball from the snail .  After a slime ball is ingested by an ant, the cercariae become free in the intestine and migrate to the hemocoel where they become metacercariae .  Many ants may serve as the second intermediate host, especially members of the genus, Formica.  After an ant is eaten by the definitive host , the metacercariae excyst in the small intestine.  The worms migrate to the bile duct where they mature into adults .  Humans can serve as definitive hosts after accidentally ingesting infected ants .

Geographic Distribution:
Europe, northern Asia, America and northern Africa

ادامه نوشته

عفونت با ژیرداکتیلیده

ترماتودهای مونوژن عمدتاانگل  خارجی ماهیان می باشند ومعمولا آبشش،پوست، باله هاومحوطه دهانی_ حلقی را مورد حمله قرار می دهند.اگرچه برخی از آنها مانند پلی ستوماتیده انگل داخلی بوده ودرمجاری ادراری و مثانه دوزیستان،خزندگان زندگی می کنند.

مونوژنه ا دارای سیر تکاملی مستقیم هستندوبرای طی چرخه زندگی خود نیاز به میزبان واسط ندارند ودر دو گروه تخم گذار و لارو گذار طبقه بندی می شوند

میزان انتشاروشدت آلودگی بخصوص در فصول و مناطق مختلف بوم شناختی مختلف است، به عبارت دیگر شدت عفونت به برخی از مونوژنه آ فصلی است،که اغلب درزمستان از بین رفته و یا تعدادشان کاهش می یابد ولی برخی گونه هاسرتاسر سال تکثیر کرده و ماهی را آلوده می کند.این انگل هابه حد تعادل بوم شناختی خود درفصل بهار می رسند،علت این تعادل حضور بچه ماهیان تازه متولد شده،درجه حرارت ملایم محیط،اکسیژن محلول بالاست.دراین بین حضور بچه ماهیان به علت حساسیت خاص آنها به این عفونت از همه مهمتر است

مونوژن هاشامل دوگروه پلی پیستوکوتیله آ و منوپیستوکوتیله آ می باشند. گروه دوم به دلیل اتصال و چریدن بر روی غشا حساس،عریان ضایعات بافتی مهمتری ایجاد می کنند.

پلی اپیستو کوتیله آدر برگیرنده 18 خانواده ومنوپیستوکوتیله آ شامل 19 خانواده هستند.مهمترین انگل ها شایع درجمعیت ماهیان ژیرداکتیلیده وداکتیلوژیریده ازمنوپیستوکوتیله آمی باشند.

ادامه نوشته

Animations

Animations

*برای مشاهد سیرتکاملی(انیمیشن)  از مرورگرهای گوگل کروم و  Explorer استفاده کنید.

Cryptosporidium

Eimeria spp. (coccidian)

Dictyocaulus vivparus (lungworm)

Muellerius capillaris (goat lung worm)

Fasciola hepatica (liver fluke)

Haemonchus contortus (barber pole worm)

Ostertagia circumcincta (brown stomach worm)

Trichostrongylus spp. (hair worm)

Nematodirus spp (thin-necked intestinal worm)

Oesophagostomum columbianum (nodular worm)

Strongyloides papillosus (common thread worm)

Parelaphostrongylus tenuis (brain or meningeal worm)

Trichuris ovis (whipworm)

Moniezia expansa (tapeworm)

www.goatbiology.com

Microsporidiosis

Microsporidiosis

Microsporidia are well-recognized pathogens of fish. A microsporidian infecting the central nervous system of zebrafish was first reported in 1980 by a group in France.  The parasite has been more recently described as Pseudoloma neurophilia, and is found commonly in zebrafish from both laboratory facilities and commercial suppliers.

Microsporidia are obligate intracellular parasites of eukaryotes with a complicated life cycle.  The life cycle concludes with the production of an infectious and resistant spore.  The formation of giant host cells filled with spores (a xenoma) is common for microsporidia species infecting fish.  Spores have a characteristic posterior vacuole and polar tube apparatus, which function to transmit the spore contents and genetic material into the host cell.  With most microsporidia, direct horizontal transmission occurs via the ingestion of the infective spore, however, vertical transmission has also been demonstrated in some species of microsporidia.

The primary site of infection with P. neurophiliain zebrafish is the central nervous system (spinal cord, ventral nerve roots and hindbrain) where xenomas are commonly found.  Free spores or small xenomas can also be found occasionally in the ovary, skeletal muscle and viscera.  Mild to severe, chronic myelitis (inflammation of the spinal cord) and myositis (inflammation of muscle) can be associated with infections.  Inflammatory changes are most common when free spores are present.  Currently, only the spore can be readily identified in zebrafish, and very little is known about the complete life cycle and mode(s) of infection of the parasite.  The only confirmed host for P. neurophilia is the zebrafish, however, we have detected a morphologically identical microsporidian in a neon tetra (Paracheilodon innesi).

Clinical signs of microsporidiosis in zebrafish can include chronic wasting or emaciation, lethargy, spinal deformities and dorsal darkening of the skin.  Zebrafish can also be infected with P. neurophilia and show no abnormal clinical signs.  It is often an incidental finding on routine histological exam.  Severe infections are commonly associated stressful husbandry conditions and immunosuppression.

Diagnosis can be made by finding characteristic spores upon examination of dissected spinal cord tissue in wet mount preparation. Spores are approximately 3 µm x 5 µm, oval to pryriform in shape and have a large posterior vacuole. Xenomas (up to 200 µm), spores and associated inflammation can also be readily identified in histological sections.

Currently there is no treatment for microsporidiosis in zebrafish.  Control should focus on optimizing husbandry conditions and removal of all emaciated and moribund fish to prevent cannibalism.  Several drug treatments (e.g. flubendazole, albendazole, fumagillin) have been tried in other species of fish with some success, but at this time they would be considered experimental in zebrafish.

Tongue Worms

(Tongue Worms: Pentastomida - Tongue Worm  (linguatula Serrata

Physical characteristics: Tongue worms are long, tongue-shaped worms. The males are 0.71 to 0.79 inches (18 to 20 millimeters) in length, while the females are 3.15 to 4.72 inches (80 to 120 millimeters).

Geographic range: They are found worldwide, especially in warm tropical regions. Because they are found throughout the world, no distribution map is provided.

Habitat: Adult tongue worms live in the noses of dogs, foxes, coyotes, wolves, and cats (definitive hosts). They rarely infect people. The larvae infest the tissues and organs of rabbits, horses, goats, and sheep (intermediate hosts).

Diet: Adults eat the tissues and secretions lining the nasal passages and sinuses. The larvae feed on blood and lymph (limf) of the hosts. Lymph is a yellowish body fluid filled with white blood cells.

Behavior and reproduction: Both males and females are required for mating. Males only mate with females that are close to their own size. The bodies of females may contain up to five hundred thousand eggs at a time and can produce several million eggs in their lifetime. Fertilized eggs are sneezed out or swallowed and passed from the body with solid waste. Intermediate hosts, such as rodents, cattle, sheep, and goats, accidentally swallow the eggs with their food. The eggs hatch into four-legged larvae that travel through blood vessels into the lungs and the digestive organs. The larvae must molt six to eight times before they become infective cysts. Definitive hosts, dogs and their relatives, eat the infested flesh. When swallowed, the larvae go directly into the air passages and sinuses associated with the nose inside the head. There they develop into adults.

 

ادامه نوشته

Ancylostoma spp. and Necator spp

There are many species of hookworms that infect mammals

The most important, at least from the human standpoint, are the human hookworms, Ancylostoma duodenale and Necator americanus, which infect an estimated 800,000,000 persons, and the dog and cat hookworms, A. caninum and A. braziliense, respectively. Hookworms average about 10 mm in length and live in the small intestine of the host. The males and females mate, and the female produces eggs that are passed in the feces. Depending on the species, female hookworms can produce 10,000-25,000 eggs per day. About two days after passage the hookworm egg hatches, and the juvenile worm (or larva) develops into an infective stage in about five days. The next host is infected when an infective larva penetrates the host's skin. The juvenile worm migrates through the host's body and finally ends up in the host's small intestine where it grows to sexual maturity. The presence of hookworms can be demonstrated by finding the characteristic eggs in the feces; the eggs can not, however, be differentiated to species.The mouthparts of hookworms are modified into cutting plates.  Attachment of hookworms to the host's small intestine causes hemorrhages, and the hookworms feed on the host's blood. Hookworm disease can have devastating effects on humans, particularly children, due to the loss of excessive amounts of  blood.  Juveniles (larvae) of the dog and cat hookworms can infect humans, but the juvenile worms will not mature into adult worms. Rather, the juveniles remain in the skin where they continue to migrate for weeks (or even months in some instances). This results in a condition known as "cutaneous" or "dermal larval migrans" or "creeping eruption." 

ادامه نوشته

Amphilinidea

Morphology: Relatively large, leaf-like body; scolex lacking, but small sucker-like organ may be present at anterior of body. Ten minute hooks, retained from larval form, may be present at posterior extremity of adult body. Monozoic (i.e., unsegmented), possessing only a single set of male and a single set of female reproductive organs per individual. Testes numerous, in 2 lateral bands. Cirrus-sac absent. Male and female genital pores usually separate, occasionally combined, opening in posterior extremity of body. Ovary posterior; seminal receptacle posterior, minute to extensive. Vitellarium follicular, in lateral bands external to testes.   Uterus tubular, N-shaped, opening via uterine pore at anterior extremity of body.

Diversity: Eight species are known. Generic and familial classification are controversial. Rhode (1999) recognizes 3 genera and 1 family, but up to 8 genera and 4 families have been proposed by other authors.

Phylogenetic relationships: Generally considered, along with the gyrocotylideans, to represent the most basal cestode taxa, although the exact relationships between gyrocotylideans, amphilinideans and the remaining cestodes (i.e., the eucestodes) remain to be determined.

Definitive hosts: Chondrosteans, basal freshwater teleosts, some marine teleosts, and a few freshwater turtles.

Site in definitive host: Body cavity.

Geographic distribution: Cosmopolitan (Holarctic, South America, Africa, Indian subcontinent, East Indies, Australia).

Life-cycles: Life-cycles are poorly known, but appear to involve a total of 2 hosts. Decacanth larvae hatch from unoperculated eggs.   Some species are known to develop as a juvenile stage in crustaceans such as amphipods, crayfish and freshwater prawns.

https://sites.google.com/site/tapewormpbi/home

تنيا سوليوم

کرم کدوی خوک و انسان یا تنیا سولیوم

کرم کدوی خوک و انسان یا تنیاسلیوم گونه‌ای از کرمهای پهن ، رده نواریان است. نواریان اکثرا دراز و دارای بدنی پهن هستند که از تعداد زیادی قطعات یا بندهای کوتاه تشکیل گردیده‌اند. این کرمها از کوتیکول پوشیده شده‌اند. دارای مجاری وازنشی یا دفعی هستند و یک حلقه عصبی با سه جفت طنابهای عصبی دارند. اینها دهان و لوله گوارش ندارند و مواد غذایی از دیواره بدنشان جذب می‌شود و همگی انگلهای داخلی هستند و کرمهای بالغ در روده مهره‌داران و لاروها در بافتهای میزبان واسط به سر می‌برند.

شکل ظاهری

کرم کدو خوک و انسان یا تنیاسولیوم از زمانهای قدیم شناخته شده است. یک سر کوچک گره مانند یا اسکولکس دارد که در کناره‌های آن چهار مکنده یا بادکش و در نوک یا روستلوم آن دایره‌ای از قلابهای متعدد دیده می‌شود. گردن یا منطقه جوانه ، اسکولکس را به بدن متصل می‌سازد. بدن شامل رشته‌ای تا 1000 بند یا پروگلوتید می‌باشد.

بادکشها و قلابها بکار چسبیدن اسکولکس به دیواره روده میزبان می‌آید و زنجیره پروگلوتیدها در حفره روده آزادانه قرار گرفته است. پروگلوتیدهای جدید در ناحیه گردن دائما بوسیله جوانه زدن پدید می‌آیند و با فشار پروگلوتیدهای دیگر به عقب رانده می‌شود. همچنان که پروگلوتیدها به عقب می‌روند، اندازه آنها افزایش یافته ، کامل‌تر شده بالاخره جدا می‌گردند.

پروگلوتید

هر بند بدن کرم کدو را پروگلوتید نامند. در هر پروگلوتید ، عضلات ، پارانشیم و قسمتهایی از مجاری وازنشی که بوسیله یک مجرای عرضی به هم متصل است، تعداد زیادی سلولهای شعله‌ای و اعصاب موجود است. هنگامی که یک پروگلوتید از اسکولکس فاصله معینی پیدا می‌کند، مجموعه کاملی از اندامهای جنسی نر و ماده در آن پدیدار می‌شود. در پروگلوتید دستگاه گوارش ، جریان خون و تنفس وجود ندارد و دستگاه تناسلی برعکس رشد زیادی کرده است.

دستگاه عصبی

در اسکولکس دو حلقه عصبی وجود دارد که روی این دو حلقه مزبور چهار جفت گانگلیون عصبی واقع شده است. علاوه بر آن گانگلیون بزرگ قعری نیز در اسکولکس وجود دارد. در هر طرف بدن در امتداد و نزدیک لوله یک زوج رشته عصب طولانی موجود است که در ستاسر بدن وجود دارد.

اندامهای حسی

در این جانوران به علت دارا بودن زندگی انگلی اندامهای حسی موجود نیست. ولی رشته‌ها عصبی زیادی در زیر پوست و اسکولکس آنها وجود دارد.

دستگاه تناسلی

این کرمها نر و ماده هستند و در هر قطعه بدن آنها هر دو دستگاه تناسلی نر و دستگاه تناسلی ماده وجود دارد. دستگاه تناسلی نر در قطعات نزدیک تر به گردن شروع به تشکیل شدن می‌نماید. ولی دستگاه تناسلی ماده در قطعات پایین تر بوجود می‌آید. بنابراین بیضه‌ها زودتر از تخمدانها تشکیل می‌شود. در بندهای میانی بدن ، هر دو دستگاه وجود دارد. به تدریج که به انتهای بدن نزدیک می‌گردد. در بندهای متوالی عمل لقاح انجام می‌شود و تخمها تشکیل می‌گردند. در بندهای آخر این دستگاه تناسلی از بین می‌رود و فقط آثاری از آنها باقی می‌ماند.

رشد تخم و چرخه زندگی کرم کدو

رشد و نمو یا سیر تکاملی تخمها در یک موقع شروع می‌شود و تا موقعی که پروگلوتیدهای رسیده از کرم جدا و از مدفوع میزبان به خارج دفع و سپس متلاشی می‌گردند، ادامه می‌یابد. پس از مدتی در هر یک از تخمهای پراکنده در روی زمین یک لارو شش قلابی بوجود آمده ، آنگاه تکامل تخمها متوقف می‌شوند. چنانچه خوکی این تخمها را بخورد، پوسته تخمها در روده خوک هضم شده و لاروها در خون یا عروق لنفی راه می‌یابند و از آنجا نیز به عضلات ارادی رفته و کیست پیدا می‌کنند.

کیست بزرگ و پر از مایع می‌شود و از این پس آن را کرم مثانه‌ای یا سیستی سرکوس می‌نامند. داخل سیستی سرکوس اسکولکس با بادکشها و قلابهای آن بوجود می‌آید. ولی رشد و نمو صورت نمی‌گیرد. وقتی انسان گوشت خوک محتوی چنین کیستی را بطور خام یا کاملا نپخته بخورد، دیواره خارجی کیست گوارش یافته و اسکولکس به روده میزبان (انسان) می‌چسبد و بدین ترتیب کرم کدوی جدید شروع به تشکیل شدن می‌نماید. عفونتهای رویانی در انسان ، موجب ابتلا سیستم اعصاب مرکزی شده و عوارض شدید و وخیمی به بار می‌آورد.

علایم بالینی

وجود لارو در عضلات و مغز و کبد که تقریبا دو ماه پس از خوردن تخم کرم ایجاد می‌شود ایجاد بیماری می‌کند که سیستی سرکوزیس نام دارد. اگر لارو در مغز باشد علایم عصبی از جمله صرع بروز می‌نماید. استقرار لارو در بطن چهارم مغز باعث بالا رفتن فشار داخل مغز و هیدروسفالی می‌شود که با علایم سر درد ،‌حالت تهوع و استفراغ و دو بینی همراه است.

تشخیص

تشخیص آلودگی به کرم بالغ با مشاهده تخم در مدفوع و یا در لام تهیه شده با نمونه برداری از اطراف نشیمن گاه داده می‌شود. از روشهای آزمایشگاهی و سرمی و اشعه ایکس برای تشخیص استفاده می‌نمایند.

درمان

برای درمان باید از تجویز داروهایی که باعث حل شدن کرم در داخل بدن شود خودداری کرد و نیز باید از ایجاد استفراغ در موقع درمان جلوگیری نمود. داروی موثر پرازیکوآنتل است.

مروري بر تيلريا در ايران

کخ در آفریقای شرقی برای اولین بار پیروپلاسم های کوچکی را در خون گاو مشاهده نمود. در سال 1904 تیلر در آفریقای جنوبی انگلی را به نام پیروپلاسم پارووم شناسایی کرد و نشان داد که این انگل با تزریق به حیوان سالم انتقال نمی یابد و در همان سال دو نفر روسی به نام های شونکوفسکی و لوس پیروپلاسم های کوچکی را در خون گاوهای قفقاز پیدا کردند و انگل را پیروپلاسما آنولاتوم نامیدند.

در سال 1907 نیتکورت و همکاران هنگام تقسیم بندی پیروپلاسما جنس تیلریا را برای انگل های کوچکی که در آفریقای جنوبی کشف شده بود اختصاص دادند و پیروپلاسما پارووم به تیلریا پارووم تغییر نام یافت. در سال 1910 محققان مختلف در غده های لنفاوی و کبد گاوان مبتلا به تب سواحل شرقی اجسام مخصوصی یافتند که گوندر در آن سال هویت آنها را کشف نمود و اثبات کرد آنها همان مراحل شیزونت انگل می باشند. تیلریا لستوکاردی(تیلریا هیرسی) عامل اصلی نوع بدخیم تیلریوز گوسفند و بز می باشد که به عنوان یک فرم جدید از پیروپلاسموز، ابتدا از گوسفندان سودانی دیده شد و سپس توسط محمد افندی اسکار توصیف شد و جزئیات آن توسط او ثبت شد. سپس در آزمایشگاه های دامپزشکی وزارت کشاورزی مصر در سال 1914 توسط لیتلوود به تائید نهایی رسید.

عفونت تیلریا در نشخوارکنندگان کوچک حداقل ناشی از چهار گونه انگلی می باشد. تیلریا لستوکاردی یک گونه به شدت پاتوژن در گوسفند و بز است. گونه های تیلریای غیر پاتوژن یا کمی پاتوژن نشخوار کنندگان کوچک عبارتند از: تیلریا سپاراتا و تیلریا اویس. اخیراً یک گونه به شدت پاتوژن در شمال غرب چین تحت عنوان تیلریا گونه چین شناسایی شده که باعث خسارت زیادی شده است. در ایران دو گونه تیلریا با نام های اویس و لستوکاردی( تیلریا هیرسی) در گوسفند و بز گزارش شده است. عفونت به تیلریا لستوکاردی بیماری شدیدی در گوسفند و بز ایجاد نموده به طوری که میزان واگیری و تلفات خیلی بالا می باشد اما عفونت با تیلریا اویس تنها باعث کاهش تولید فراورده های دامی شده و میزان تلفات پائین است

طبقه بندي تیلریا :

تک یاخته های انگلی، گروه عظیمی را در بر می گیرند که قادرند بیماری های خطرناک و کشنده ای را به وجود آورند بنابراین آشنایی دقیق با این قبیل تک یاخته ها سبب دوری از بسیاری از اشتباهات شده و به تشخیص تفریقی کمک کننده است.

تک یاخته تیلریا یکی از این انگل هاست که بسیاری از حیوانات اهلی و وحشی را در دنیا آلوده می کند. در گذشته طبقه بندی گونه های تیلریا به علت تفاوت نظر در مورد سوالاتی چون داشتن یا نداشتن مراحل جنسی در ناقلین کنه ای در انگل، بحث انگیز بوده است اگر چه اخیراً بسیاری از این اختلاف نظرها به علت مطالعات دانشمندانی چون شین و همکارانش و تائید وجود مرحله جنسی در انگل در کنه ناقل رفع شده است. این یافته منجر به بحث های بیشتری در ارتباط با الگوی طبقه بندی تیلریا شد و نتیجه این بحث ها آن بود که پیروپلاسم ها باید به صورت یک زیر راسته در مجاورت انگل های مالاریایی یا همان هموسپورنیاهاقرار بگیرند.

اعضای خانواده تیلریا به اشکال گروه بیضی، میله شکل و یا اشکال بی قاعده در لنفوسیت ها، هیستوسیت ها و اریتروسیت ها دیده می شوند.این انگل ها در سلول های میزبان تولید رنگدانه نمی کنند و توسط کنه های خانواده ایکسیودیده منتقل می شوند.

در این خانواده سه جنس به نام های تیلریا، هماتوکسنوس و ساتیوکس زئون تشخیص داده شد.

لواین تیلریا را مترادف سایتوکس زئون معرفی نمود اما بارنت اعلام کرد که این دو کاملاً جدا از یکدیگر هستند.

تیلریا اکنون به صورت زیر طبقه بندی می شود :

زیرسلسله: پروتوزوآ، شاخه: آپی کمپلکسا، رده: اسپوروزوآ، زیر رده: پیروپلاسما

راسته: پیروپلاسمیدا، خانواده: تیلریئیده، جنس: تیلریا .

ادامه مطلب ...

ادامه نوشته