نهمین کنگره دانشجویان دامپزشکی -شهریور 1393
بررسی اهمیت بیماری های انگلی گربه با رویکرد بیماری های قابل انتقال به انسان
امین احمدی1، منصور ابراهیمی1، مریم سلطانی1،محمدجواد عزیزی2
1 .دانشجو دکترای تخصصی انگل شناسی دامپزشکی
2. دانشجو دکترا حرفه ای دامپزشکی
Ahmadi.a63@gmail.com
امروزه در تمامی مناطق شهری و روستایی وجود گربه های ولگرد دیده می شود که بدون هیچ گونه مراقبت بهداشتی یا کمترین مراقبت و توجه به بهداشت این حیوان مورد نگهداری توسط مردم قرار می گیرد بصورتی که به راحتی می تواند به داخل منازل رفت و آمد نماید. مسلما این جمعیت فراوان از گربه ها روزانه با دفع مدفوع موجب آلوده شدن محیط پیرامون خود می گردد. این خطر در جوامع انسانی بخصوص برای کودکان بیشتر احساس می شود (Jamshidi 2002). گربه ها بعنوان مخزن تخم کرمها و کیست تک یاخته در محیط مطرح می باشند. این موضوع با توجه به تردد گربه در اماکن مسکونی و تماس این حیوان با کودکان اهمیت فراوان دارد. گربه ها مخزن و منبع بسیاری از بیماریهای مشترک از جمله توکسوپلاسموز، کرمهای قلابدار، سندرم مهاجرت نوزاد احشایی نوزاد آسکاریس ها و دیپلیدیوم است. ابتلا به انگل هایی از قبیل دیپلیدیوم کانینوم، می تواند به عنوان یک مخزن باعث آلودگی طبیعت و محیط پیرامون انسان شود و بدین ترتیب زمینه ابتلای انسانی را فراهم آورد همچنین آسکاریس های گربه می تواند برای انسان مخاطره آمیز باشد چون می تواند سندرم مهاجرت نوزاد احشایی را موجب گردد. (Bahadori 2004). در این میان بیماری های مشترک که توسط گربه ها منتقل میشود توکسوپلاسما گوندی است که از انگل های روده ای بسیار اهمیت در گربه و بسیار خطرناک برای انسان مطرح می باشند. بعلاوه در گربه های ایران و کشورهای جنوب اروپا،گربه ها بعنوان مخزن لیشمانیا اینفاتوم تشخیص داده شده است. بنابراین تماس نزدیک بین گربه اهلی و ولگرد موجب آلودگی گربه اهلی را می شود و منجر به تسهیل چرخه انتقال آلودگیهای انگلی از این حیوان به انسان می گردد. در مطالعات متعددی آلودگی های انگلی مذکور در نواحی مختلف ایران تایید شده که وجود این انگل ها در گربه ها زنگ خطری برای موسسات بهداشت و سلامت در جامعه می باشند. بخصوص اطلاعات جمع آوری شده در طی 40 سال نشان داده است که علی رغم دسترسی به درمانهای دارویی جدید آلودگی گربه ها با شدت متفاوت وجود دارد.
کلمات کلیدی: بیماری انگلی، گربه
نخواهيم مگس از سر انگشت طبيعت بپرد.